در بارهی پاسداری از آبدات تاریخی

دو آبدهی فرهنگی_تاریخی در آستانهی فروریزی و نابودی کامل قرار دارد.

به قول معروف بودا از شرم فروریخت و اکنون، که منار جام و خانهگاه پدر مولانا به تدریج در آستانهی فروریزی و نابودی قرار دارند، کیها باید از شرم فروبریزند؟

منار جام و خانهگاه پدر مولانا از مهمترین و ارزشمندترین آبدههای فرهنگی_تاریخی این کشور و بستر تاریخی_فرهنگی ماستند. از این نمادها و نمودهای فرهنگی و هویتی باید به گونهی جدی و نکو پاسداری و نگهداری شود. نخستین را عوامل طبعیی مانند آب، سیلاب و زمینلرزه هر آن تهدید به فروریزی و ویرانی میکند و دومین را بارانهای تند و پیهم موسمی.

نگهداشت و مراقبت از این آثار باید در صدر برنامهها و از اولویتهای کاری دولت به ویژه وزارت اطلاعات و فرهنگ باشد. در وضعیتی، که اکنون این آثار قرار دارند، ایجاب میکند که از سوی دولت تدابیر و اقدامات جدی و قاطع برای نگهداشت، مرمت و مراقبت این آثار گرفته شود؛ اقدامات آنی و عملی نه بوسه به پیغام. نشود که نوشداروی پس از مرگ سهراب و چهارزانو نشستن پس از چیززدن باز تجربه و تکرار شود.

اکثر تصامیم و فیصلههای حکومت ما دقیقن به نامهنوشتن روی یخ و در آفتاب ماندن است. اقدامات دولت در این زمینه دقیقن به آن حکایتی مردمی و طنزآمیزی میماند که هواپیماهای جنگی دشمن وارد حریم هوایی ما شدند و از سوی بخش کشف و رادار این امر بسیار زود تثبیت شدند و به ارگانهای اجرایی و دفاعی آگهی دادند، اما این روند در بروکراسی اداری ماهها طول کشید تا به دافعهوا دستور دادند که به سوی جنگدههای هوایی دشمن شلیک کنند و جلو آنها را بگیرند. فرمان دفاع و شلیک کتبن آنگاهی صادر شده بود که جنگندههای دشمن ماموریت خویش را چند ماه پیش انجام داده به لانههای خویش برگشته بودند.

اگر اقدامات آنی در پیوند به منار جام با چالشهایی مانند شرایط نامناسب امنیتی و مشکلات جغرافیایی و محیطی روبهرو است؛ خانهگاه پدر مولانا این چالشها را اصلن ندارد و در جغرافیای مصون و امن قرار دارد. عجالتن و انصافن گرفتن یا افرازکردن یک چتر یا سقف موقت بر بالای خانهگاه در شرایط کنونی هزینهی هنگفتی را نمیخواهد.

پ.ن: این امکان هم وجود داشت که حکومت به جای هزینهکردن ۵ ملیون دالر برای جرگهی مشورتی بینتیجه، بخشی اندکی از آن پول را برای مرمت و نگهداری این آثار اختصاص میداد.