درستگویی و درستنویسی۱۲۱

طبیعی یا طبعی؟

واژهی منسوب طبیعت، طَبَعی میشود، نه طبیعی. طبیعی گونهی نادرست و مشهور آن است که امروزه در بستر زبان و در دایرهی گفتن و نوشتن آن را به کار میبریم. در اصل واژهی «طبیعت» نیز در زبان عربی با تای کوتاه (ة) است، نه با تای کشیده؛ اما با توجه به هنجار و آهنگ دستوری زبان پارسی باید آن را با تای کشیده (ت) بنویسیم. برای اِستناد و تأیید این گفته بهتر است به واژهی منسوب و همانند آن در زبان عربی نگاهی بیندازیم و دقت کنیم. آن واژه «مدنی» است که به «مدینه» نسبت داده شده است. در زبان عربی برابر با هنجارهای صرفی آن زبان، تای کوتاه فرجام واژهها با سدای /ها/ خوانده میشوند، نه /تا/. آن های فرجام نیز ناملفوظ است.

به این نمونهها ببینیم:

طبیعه، مابعدالطبیعه، مدینه، کثیره، شریفه، قصیده.

√

+ نوشته شده در پنجشنبه هفتم اردیبهشت ۱۴۰۲ ساعت ۶:۶ ق.ظ توسط باوربامیک  |