سرودهی روز پدر

روز پدر است و پدرِ من بهترین پدرِ جهان است.
به همین پیوند دوبیتی زیر را، که بعدن غزل شد به پدرم و خودم، که پدر ۱۲ کلمهگویم، پیشکش میکنم.

شرمندهام که هیچ برایت نکرده ام
یک ذره هم برات عنایت نکرده ام

هرگز نشد تلافیِ حقهای تو کنم
هرگز سرِ فضول به پایت نکرده ام

هستی همیشه پشتوپناهم به مثل کوه
باری ترا دریغ، حمایت نکرده ام

از کودکی به پیش تو هی شِکوَه میکنم
حالا که نیز ترک شکایت نکرده ام

راویِ غصههای خودم، آه یک جهان!
درد ترا هنوز روایت نکرده ام

بسیار ناخلف شدم از دست روزگار
یک کار هم به وفقِ رضایت نکرده ام

بودم همیشه مایهٔ تشویشهای تو
دفعِ تمام بوموبلایت نکرده ام

ایوبِ صبرِ من شدی و خاطر ترا
تا این دَمِ وجود، رعایت نکرده ام

هرگز برای صرفِ خوشیهای اندکات
یک روز را به پای تو غایت نکرده ام

بسیار لاابالی و پوچم پدر، ببخش!
این رشته را هنوز نهایت نکرده ام

گشتم مگر برای تو فرزندِ خوب؟ نه
کردم تغاصِ مهر و وفایت؟ نکرده ام

هستم به زیر پرچمِ الطافِ تو، مگر
خدمت چنانچه شاید و باید نکرده ام