مجاهدت نوع نخست مجاهدتیست که انسان بر اساس شرایط محیطی و زمانی در یک چهارچوب قرار میگیرد و به مجاهدت میپردازد. این نوع مجاهدت آگاهانه و آرمانی نیست بل مقطعی و بر مبنای نیازهای زودگذر زمانی و شرایط جغرافیاییست. اما مجاهدت نوع دومی مجاهدت انسانی، رسالت مندانه، آگاهانه و آرمانیست. این مجاهدت مادام العمر و پایانناپذیر است. مجاهدت با خویشتن خویش، نه با ابزار و سلاح گرم بل با نیروی اراده و تعهد.
به نظر من جهادگر و مجاهد واقعی کسیست که همواره به جهاد نوع دوم میپردازد و با من خود، زشتیها و پلشتی های دور و پیش خود همیشه درگیر است. این جهاد، جهاد پروژهیی نیست، وند و فند ندارد، سود مادی نمیآورد و انسان را به قدرت و جایگاه انحصاری و همیشهگی نمیرساند اما خیر و فلاح همهگانی، فردی و اجتماعی میآورد، انسازساز است و در جامعه انقلاب انسانی و ارزشی ایجاد میکند. جهادی که در آن فرد ابرقدرت سود و سرمایه نیست و تنها دنیا بهشت او نیست و بهشت خدا هم تنها از آن او نیست. در این نوع جهاد همه اقشار جامعه و انسان در قدرت، ثروت و منفعت شریک اند و دنیا بهشت همهگان است و امید رفتن به بهشت خدا از آن همه. در این گونه جهاد، جهادگر در خدمت خود و مردم است نه حاکم و مالک دایمالعمر بر سرنوشت مردم. جهادگری که بر گردهٔ مردم دیگر، سوار نیست، جهادگری که دارایی عامه را غصب و اختلاس نمیکند، جهادگری که در صدد امتیازگیری و حرص و آز همیشه گی نیست، جنون قدرت و مکنت ندارد و ادعای مالکیت بر مردم و سرزمین خویش نمیکند. در این نوع جهاد هر فرد در مسؤولیت و صلاحیت و زیان و منفعت شریک است و همه بدون استثنا وارد کارزار جهاد میشوند. اما در جهاد نوع نخستین فقط گروهی جهاد میکنند، امتیاز می گیرند و در قدرت و ثروت همواره شریک اند. این جهادگران همیشه خاصهگان و سید و سادات دیگرانند و مردم همیشه دنبالهرو و چوب سوخت ایشان. این نوع جهادگران همیشه تیکهداران دین، مذهب و قوم اند و زیر عنوان این نامها همواره مردم را در اسارت خود داشته، در قیادت آنها قراردارند. در این نوع جهاد عدهیی اندک شبانان اند و اکثریت مردم رمه و گوسفندان ایشان. در این نوع جهاد خون شهدا پامال میگردد، از خانوادههای شهدا دستگیری نمیشود و برخی از مجاهدان از نشانه و نام مجاهدان ملیونی بیکار، گمنام، شهید، معلول و معیوب امتیاز میگیرند و کامرانی و کامگاری میکنند. در این نوع جهاد مجاهدان راستین و واقعی یا خانهنشین اند یا بیu200dکار، بیروزگار و محروم از ابتداییترین حقوق انسانی و یا هم شهید و گمنام.
حال، دوستان من! شما بگویید با کدام گونه جهاد و جهادگر موافقید؟
«باوربامیک»
