خدا هر چیز را از من بگیرد، مستحق است
ترا داده به من،
دار و ندارش را
خدا لطف عجیبی کرده برمن
به من بخشیده حیثیت،
وقارش را
خداداده به من،
بوی و طراوت را،
بهارش را
خدا را سخت مشکورم
که بخشوده به من،
بود و نبودش را،
نگارش را
«ب.بامیک»
یکشنبه شب پانزدهم آذر
برچسب: نیمایی,نیمایی عاشقانه,اشعار نیمایی,
نویسنده: سینا طاهری