دستور و درستنویسی۵

فرق اعتلاف، ایتلاف و احتلاف

۱- اعتلاف از نگاه گردان صرفی با «عَلَف» و علوفه پیوند دارد و به معنای با هم علفخوردن یا با هم علوفهخوردن حیوانات است.

۲- ایتلاف از ریشهی «اَلْف» و «اُلفت» به معنای دوستی و مهربانی گرفته شده و با هم دوستیکردن و به هم پیوستن معنا میدهد.

۳- اِحتلاف از ریشهی «حَلْف» گرفته شده به معنای سوگندخوردن برای انجام دادن خدمت و با تعهدماندن در امور کاری. [گاه سوگندخوردن در خانهی کعبه را هم احتلاف گویند.]

باید افزود که شماری از واژهشناسان احتلاف را از اضداد دانسته اند و گفته اند که این واژه سوگندشکستن و پیمانشکنی هم معنا میدهد.

با دریغ من تا هنوز املای درست این واژه را نمیدانستم و همیشه وقتی در بارهی جریانها و گروههای سیاسی و بههمپیوستن آنها حرف میزدم، گونهی دوم را به کار میبردم. تازه دانستم که تا اکنون در اشتباه بوده ام و باید گونهی نخست را مینوشتم؛ مانند اعتلاف نفاق ملی، اعتلاف جستوجوی کِلی.

پ.ن۱: برخی از لغویان و 1یان به این باورند که اصلن اعتلاف واژهی پارسی و به گونهی «ایتولاف» به معنای اینگونه «لاف» بوده و پس از آن به زبان عربی رفته و عربها آن را در قالب واژهسازی خود انداخته از آن سهگونهی املایی بالا را ساخته اند.

پ.ن۲: در این تازهگیها هم یک اعتلاف سیاسی به نام «اعتلاف نجات ملی» داشتیم که سرانجام از هم نجات یافتند.

√

+ نوشته شده در یکشنبه هفتم اسفند ۱۴۰۱ ساعت ۴:۲۴ ب.ظ توسط باوربامیک  |