نوشتهیی در پیوند به آموزگار

اگر معلم نبود خدا موجودیتاش را آشکار نمیکرد.

معلم شمع نیست تا بسوزد و نابودگردد. معلم اندیشه است و روح ارزشمند و سرگردان او در تنپوشهی اندیشه و روان دانشآموزان و نسل بشر ادامه و روزبهروز گسترش مییابد و ماندگار میشود. معلم با این کارش و پیکارش در اندیشه و دانشهای روز بشر فربهتر از گذشته میشود و دیگردیسی و تحول مییابد. معلم تن وماده نیست که بمیرد و محوشود، معلم حیات جاودان است و روح سرگردان جامعهی انسانی. معلم تپش و جوشش لایتناهیست؛ معلم عشق بینهایت و ابدیست. معلم فلسفهی ایثار است و تداوم ارزش و وقار.

مسوولیت و رسالت معلم روزمرهگیها و آموزش مطلق نصاب تعلیمی و آموزشی نیست. رسالت و مسوولیت بنیادی معلم نهادینه ساختن اخلاق در رفتار و کردار دانشآموزان و دانشجویان است و دادن اندیشه برای آنان. معلم باید بانی انقلاب فکری در ذهنیت دانشآموزان و دانشجویان خویش باشد و با آموزههای نغز و زندهی خود در رفتار، پندار و شخصیت شاگردان خود تحول و دیگرگونی ایجاد کند و به این ترتیب انگیزهی تغییر و انقلاب فکری در جوامع بشری گردد. معلم واقعی و روشمند طرفدار مشارکت و گفتمان دانشجوییست و درس یکجانبه، تکراری و توتیوار نمی دهد. معلم خوب رفیق و مشاور دانشآموزان و دانشجویان است نه تکرای، مستبد و سختگیر. معلمان خوب همواره جانب تساهل و تعادل را می گیرند و منتقم و عقدهمند نیستند. معیار و ملاک ارزیابی و ارزشیابی معلمان عادل اخلاق و سلیقهی بیرونی دانشآموزان ودانشجویان نیست، بل بینش، خلاقیت، توانایی و قدرت تجزیه و تحلیل آنان است. معلمی سخنرانی هم نیست بل سخن فهماندن و فهیمیدن و سخنران کردن است. معلم خوب سکوی پرواز است برای دانشآموزان و دانشجویان خود نه سوته و اهرم سرکوب و سکوت.

آماج من در این گفتار کوتاه و فشرده معلمان واقعی و رسالتمند اند؛ معلمان بهمعنا، معلمان شکیبا، دانشمند و روشمند نه معلمان کاسب و غاصب و معلمان مزدبستان و روزگذران. حرف اینجا روی نخستین و آخرین معلم نیست، حرف روی معلمیت است. حرف روی آرمان، ارزش و روند و رسالتیست که تا چرخ روزگار است، جریان دارد؛ مثل ماه، خورشید و ستارهگان؛ مانند بحرها و اقیانوسها، مانند آبشار نور وکهکشان شوق. معلمیت موضوع است نه موضع و برای همیش در ابزار وجودی معلم متعهد، کاردان و عشقمند وجود دارد و در روح ملتهب و مضطرب او پرسه میزند. معلمیت مکتب است، مکتب برای مکتب و معلم محور و محراق پیشبرد این مکتب. دبستان معلم دبستان عشق است و دبیرستان رویاهای روشن فردا.

معلم یک جریان است، جریانی که با پرتو روشنی ها و عشق و ایثار، دل سیاهیها و بنبستها را می درد و روزنههای نو را در برابر چشمان زندهگی و حیات جوامع بشری باز میکند. معلم شاهراه پویندهگیست و مرشد انسان آواره در برهوت هبوط وتاریکی. معلم قافلهسالار قافلهی انسانیست به سمت روشنایی و باروری و بالندهگی. معلم بیچاره نیست بل مایهی مباهات بشر است و روح سازندهی هستی. معلم مشاور، رهنما و مدیر است. رهبران واقعی ملتها و جوامع بشری معلمانند. بودا معلم بود، کنفوسیوس معلم بود و گاندی نیز معلم بود. در ستایش معلم هر چه بگوییم کم است و ستایش معلم زبان و قلم توانا و هنرمند می خواهد و در فرجام اینکه اگر معلم نبود خدا موجودیت خودرا آشکار نمیکرد و انسان برای همیش حیوان باقی میماند و هستی جنگلی بیش نبود

روز آموزگار به همه آموزگاران ورجاوند خجستهباد!

پ.ن: معلمان کاسب و غاصب آنانی اند که بدون داشتن ویژهگیهای معلم واقعی، خود را بر مسند ارزشمند معلمی جازده اند و این جایگاه والا و ارزنده را غصب کرده اند.

« ب.بامیک»