غزل عاشقانهی بانو

فصل فراق

بانو چقدر سنگ شدی، بیتفاوتی
با صلح من به جنگ شدی، بیتفاوتی

من دست مهر سوی تو کردم دراز و تو
انگشت در تفنگ شدی، بیتفاوتی

در مزرع گمان من و در دلم هنوز
هستی و بیدرنگ شدی، بیتفاوتی

درگیر عشق تو شدم، از خویش رفته ام
درگیر نام و ننگ شدی، بیتفاوتی

دل گشته پارهپارهی فصل فراق تو
انگار چون پلنگ شدی، بیتفاوتی

تا یونس مقاومت عشق تو شدم
دریای من، نهنگ شدی، بیتفاوتی!

بسیار زردوزار شدم در هوای تو
تازه شدی، ترنگ شدی، بیتفاوتی

تا فرّ توست در دل من، دوست دارمات
هر چند که فرنگ شدی، بیتفاوتی

۱۳۹۸/۱۲/۹