فراغتهای باشکوه و بیکاریهای جانستوه؛در این روزها و پس از روند بازار آزاد در بخش تحصیلات عالی خصوصی در کشور، در پایان هر سال تحصیلی، بازار جشن فراغت (جشن دانشآموختهگی) در کاخها و تالارهای مفش

فراغتعجب گرم است بازار فراغتبه هوتلهاست پیکار فراغتکلاهت را بکن پرتاب بالابه رسم کارِ شهکار فراغتپتاقیها به پیشات میکفانندرفیق و آشنا، یار فراغتاگر چه کار گم گشته از اینجاولی بالاس

فاشیزم و افراطیت، دو تهدید بزرگ، بالقوه و بالفعلی اند که سرطانیگونه به موازات هم در کشور ما در حال رشد اند. فاشیزم جز قوم خود، قومی را نمیشناسد و آدم نمیشمارد و افراطیت جز باور و مذهب فکری و ارثی خ

ناکامورا (کاکامراد) ابرانسان عصر مانکامورا نمرده، زنده و جاوید گشتهبرای سبزماندنهای ما تردید گشتهنکو مورا وَ یا کاکامراد ما از این پسبهارانی شده، در بیشهها تبعید گشتهکسی که ایستگاه مرگ را خود برگزی

جنرال، با مدال شما خم نمیشودبا جیغ و قیل و قال شما خم نمیشودتقدیر خود به دست اجانب سپرده ایددر پای پول و چال شما خم نمیشوداِستاده مثل شیر ژیان از برای حقاین مردِ بیمثال شما خم نمیشوددستان تان به

سخنان اخیر تنویر از تنور داغ تعصب، تمامیتخواهی و بیخردی زبانه کشیده است.سرانجام روشن شد که حلیم تنویر مجموعهی طنزی «خر بیفرهنگ» خویش را برای خود نوشته بوده و مخاطباش خودش بوده. حلیم تنویر نه از ح

بازیِروزگارمن با سلامهای تو خرم نمیشومحتا سلام هم نکنی، کم نمیشومگفتی: «سلام، با تو سخن میکنم، بیا»گفتم: «سلام، هیچ فراهم نمیشوم»بوی بهار رفته دِگر از سلام توبوی بهشت... نیست که آد

«محییالدین» از ریشه، واژهٔ عربیست و پارسی درجه دو. این واژه از ریشهٔ واژهٔ عربی «حی» گرفتهشده است و به معنای «احیاگر دین» میباشد. همچنان این واژه با واژههای «احیا»، «حیه» و «یحیا» همخانواده اس

شب خورشیدرنگشب یلدا شد و یلدای زلفتپریشانخاطر و مست و ملنگ استشب پایان پاییز است امشبشب بسیار رنگین و قشنگ استشب شعر و ترانه، زادنِ مهرشب موسیقی و مهر است و چنگ استشب مستی، شب شور و شراب استشبی

ناراض یا ناراضی؟هر دو واژهٔ ساخته اند، اما نخستین نادرست و دومی درست است.بسیاری از مردم گونهٔ نخست را مینویسند و کمتر کسی گونهٔ دوم را. این واژه اصلن از اسم مصدر «رضایت» و از

ولگردی شامگاهی در کوچههای منتظر کافیست تو خوش باشیبسیار شدم ویران، کافیست تو خوش باشیدر پای غمت نالان، کافیست تو خوش باشیمن کفر قسمخورده، با باور نوروزیتو غرقِ شطِ ایمان، کافیست تو

گاه غرق تجمل الفاظ میشویم تا غرق تجمل احساس.پرداختنِ افراطی به مسایل و ویژهگیهای تکنیکی و زبانی شعر از قبیل واجآرایی، لفظآرایی، موسیقیت درونمتنی و کناری، جانشینی، همنشینی و کاربرد آرایههای لفظ

خاینان و «خاینه»های ملی چند ملیتیدیروز شماری از خاینان ملی، که در ترکیب شان از اقوام هزاره، تاجیک، اوزبیک و پشتون بودند، در کابل به نام اعتراضات، دادخواهی و راهپیماییهای مدنی، امنیت عامه و منافع مر

پیشکش به علاقهمندان فتبال و مسیبازان آسمانصندوقیپوک اگر باشم «ریالی» میشومباد کرده، پرتغالی میشومگر فروتن باشم و خونسرد و رام«بارسایی»، ایدهآلی میشوم«شوت»هایم نیست آسمانصندوقی«شوت

خط سرخ شما را زرد کردنددل تان از سیاست سرد کردندشما که درد و وجدانی نداریددل خلق خدا پردرد کردندجنایتکار را آزاد کردیدچهگونه اینچنین بیداد کردید؟دل بیگانهگان را شاد و قلبِتمام ملتم ناشاد کردیدشده سرهای تان خم، از خجالتمروتهای تان کم، از خجالتاگرچه سخت بیشرم و زبون ایدشدید الگوی ماتم، از خجالت

درست بگوییم و درست بنویسیم.یکی از نادرستیهایی، که در زبان معیار رسانههای تصویری و شنیداری معمول شده است گفتن و به کاربردن نادرست ترکیب فعلی در ساختار زمان آینده (مستقبل) است. اگر این شیوهٔ گفتار و

نقشِ محصلامروز، روز هلهله و التهاب، خوشفرصت برای گفتن افکار ناب، خوشامروز، روز بازی نقشِ محصل استآوردگاهِ رستم و رخشِ محصل استانگار، لحظههای ظهور من و شماستآغازِ کارگاهِ حضور من و شماست

سوژهی دلهرکس که میرود به تو مانند میکنمدل را به پای رفتن تو بند میکنممیدانم اینکه نیستی، در عالم خیالپای تو را به پای او پیوند میکنمهرکار را به وسعت اندیشه و خیالهرکار را به

برادرزادهی نازم؛ کودک هوشیار و نازنین؛به همین بهانه میخواهم نکتههایی را در بارهی کودک بنویسم که برای بزرگان و اعضای خانواده به ویژه پدر و مادر در پیوند, به کودکان, شان خیلیها ارزنده و مهم است. این

های (ه) زندهگی را بنویسیم یا نه؟گرچه موضوع دشواریست چون پاسخ مفصل میخواهد؛ اما با آن هم ناگزیرم نکات ناچیزی، که در زمینه میدانم، اینجا بنویسم. در پیوند به نوشتن و ننوشتنِ های غیر ملفوظ (ه) در